ANAM

 ANAM

Anadolu’nun unutulmuş köylerinde nice bilge kadınlar ve adamlar yaşadı.
Kimi davar güttü, kimi ekin biçti, kimi düven sürdü, kimi suya gitti.
Ama pek çoğu; Hüseyin Yılmaz gibi, Satı (Çırpan) Kadın gibi, keşfedilmeden köylerinde, yurtlarında yitip gitti.

Büyük çoğunluğu ne kitap gördüler ne defter…
Ne de kalem tuttular.
Ama hayatı okudular. Sevgiyle. Sabırla. Binbir emekle. Çileyle. Alın teriyle…

Onların sözleri dua gibiydi:
“Gül yüzün hep güleç olsun, sağlık senden hiç eksik olmasın.”
Kimi zaman öğüt, kimi zaman teselli oldular:
“Uykudan gayrı başınızı yastığa koydurmasın yüce Tanrım.”

Dedikoduya kulak asmadılar.
Kıskançlık bilmediler.
“Ona da yeter, bana da.” diyecek kadar yüce gönüllüydüler.

Hayatı elleriyle tarttılar.
Bazen un, kimi zaman yün iplik…
Milimine kadar doğru ölçtüler.
Ne rakam öğrendiler ne hesap makinesi gördüler.
Ama gramına, kuruşuna kader hesapladılar.
Tam da orada, dürüstlükleriyle güven kazandılar.

Mani söylediler, saz çaldılar, ağıtlar, türküler yaktılar.
Efsaneleri, destanları anlattılar.
Asırların birikimlerini; atalarından aldıkları örfü, adeti, geleneği, göreneği, ekini, töreyi nesillere aktardılar.
Adı konmamış öyküler yazdılar.

Desen desen ördükleri kazaklar, hırkalar, yeleklerle;
ilmek ilmek dokudukları halılar, kilimler, heybeler, torbalarla;
nakış nakış işledikleri oyalar, danteller, örtülerle
Anadolu kültürüne motif oldular.

Bu bilgelik…
Bu sevgi…
Bu içtenlik…
Bu ölçü bilirlik…
Bir ömür boyu yaşandı.

Bu öykünün kahramanlarından biri; tüm yazılanları bir arada taşıyan bir anaya, bir kadına aittir.

Ameliyat sonrası ilgiye, bakıma muhtaç olan eşine bir gün dahi serzenişte bulunmadan;
yıllarca sevgiyle, şefkatle, bıkmadan, usanmadan bakan bir eşti.
Bir kadındı o.

Doksan yaşının 30 Ekim’inde sonsuzluğa giden bu kadın;
tüm hayatını sevgi, bilgelik, sadakat ve ailesine bağlılıkla yaşamış,
Anadolu’nun keşfedilmeyen değerlerinden biridir: Anam.

Yattığın yer incitmesin, anam.
Sevdiklerinle birlikte; güleç yüzündeki güller hiç eksilmesin.
Er ya da geç, bir gün mutlaka buluşacağız.
Özlem ve minnetle… Ruhun şad olsun.

Hava Kadın: Benim anam.

Bilim Nesin
Eryaman, 30.10.2025 — 09:15